عناصر ارتباط

در ساده ترین شکل هر ارتباط حداقل سه عنصر وجود دارد که عبارتند: فرستنده پیام، پیام و گیرنده پیام. هر پیامی برای انتقال خود نیاز به کانال یا مجرایی دارد. از طرفی، از آنجا که هر کنشی واکنشی دارد از دیگر عناصر مهم ارتباط، تأثیر یا بازخورد است.
در ارتباط مستقیم نیاز به وسیله ارتباطی نیست ولی در ارتباط غیر مستقیم نیاز به عنصری دیگری در ارتباط است که به آن وسیله ارتباطی گفته می شود. باید یادآوری کرد که فرستنده، پیام را رمزگذاری و گیرنده پیام، آن را رمزگشایی، تفسیر و درک می کند.
به طور خلاصه عناصر ارتباط عبارتند از:
1)فرستنده
2) پيام
3) كانال (مجاري)
4) گيرنده پيام
5)پارازيت
6) بازخورد
7)رمز گذاري
8) رمز گشايي
9) وسیله ارتباطی (ارتباط غیرمستقیم)
منظور از پیام
براساس تعریف برلو: پیام، یک تولید عملی و فیزیکی از منبع رمزگذار است. وقتی ما صحبت می کنیم، کلام ما یک پیام است. یا نوشته، نقاشی و... ما، همگی پیام هستند.
منظور از کانال در ارتباط
پیام ممکن است به صورت نوشته روی کاغذ، صدا در هوا، جریان الکتریسته و... راه خود را طی کند. تونلی را که پیام از آن عبور می کند، کانال می گویند.
پارازیت
پارازیت به اختلالی گفته می شود که مانع از برقراری ارتباط کامل می شود. قطعی در صدای رادیو و تلفن، یک محرک نامربوط در خواندن یا شنیدن و... می توانند نمونه یک پارازیت باشند. با بروز پارازیت، پیام به درستی منتقل نمی شود و عملاً فرآیند رمزگشایی، تفسیر و درک پیام و معنی آن با مشکلاتی مواجه می شود.